Een must-see voor iedere culi deze kerstvakantie: in museum Meermanno in Den Haag loopt nog t/m 31 januari de tentoonstelling ‘Aan tafel! Een boekje open over eetcultuur’. In deze kookboekententoonstelling staan boeken over de eetcultuur in Nederland centraal. Van 18e eeuwse handgeschreven kookschriften tot glossy koffietafelboeken. In zes ‘smakelijke zalen’ […]
Tag: museum
De 10 leukste musea over eten en drinken!
Ik ben groot fan van de museumkaart. Niet alleen ben je al snel goedkoper uit, je ontdekt ook nog eens de leukste musea en tentoonstellingen. Regelmatig bezoeken wij op zaterdag een willekeurige stad in Nederland om daar te winkelen, lunchen én een museum te bezoeken. Omdat dit natuurlijk een foodblog […]
Welkom!

Leuk dat je langs komt op mijn blog! Ik ben Anne-Marie (57). Hier deel ik mijn passie voor eten, koken, uit eten gaan, geschiedenis, reizen en alles wat het leven net wat leuker en sprankelend maakt.

Op mijn blog heb ik meer dan 100 afleveringen geschreven over de geschiedenis van beroemde recepten, producten of merken. Mooie verhalen die ik ook graag hier wil delen. Dus vanaf nu is iedere vrijdag ‘geschiedenisdag’. Met vandaag: de geschiedenis van twee desserts met meringue. Eton Mess Het meest bekend is het verhaal dat rond 1920 een bakker – tijdens het transport van een aardbeien meringuetaart over de hobbelige Engelse wegen – bij aankomst een ‘puinhoop’ aantrof. De taart was bestemd voor de cricketspelers van de jaarlijkse competitie op Eton College. Hij serveerde het resultaat – slagroom met verbrokkeld schuim en aardbeien – in schaaltjes en noemde het Etos mess.
Een ander verhaal vertelt juist over een labrador, die op de picknickmand met aardbeien meringuetaart ging zitten. Ook op Eton college, dat wel. Door het gewicht van de hond werd alles tot moes geplet. De schooljongens maakte het niet uit, zij aten alles zo op. Met hondenharen en al.
Eton Mess is echter al sinds de 19e eeuw bekend en is gewoon verzonnen door een kok. Het werd wel op Eton bedacht en geserveerd, traditioneel op 4 juni, een soort van ouderdag. Pavlova Dit heerlijke dessert, van meringue, slagroom en vers fruit, is vernoemd naar Anna Pavlova (1881-1931), één van ’s werelds beroemdste ballerina’s. Anna werd geboren in Sint Petersburg en werd beroemd met haar uitvoering van een solo: ‘De stervende zwaan’.
Anna overleed in Den Haag, in het befaamde hotel Des Indes, op 49 jarige leeftijd aan een longontsteking. Over het recept én de benaming van dit recept wordt al jaren gestreden tussen Australië en Nieuw-Zeeland. Werd het recept bereid ter ere van Anna Pavlova in 1926, door een chefkok uit Wellington, Nieuw Zeeland? Volgens de overlevering werd hij voor het dessert geïnspireerd door de tutu die Anna droeg: spierwit en versierd met pioenrozen van groene zijde. De meringue moest haar tutu voorstellen, de slagroom de tule en kiwi’s de rozen. Of was het Herbert Sachse, van het Esplanade hotel in Perth, Australië, die dit dessert op de kaart zette met de opmerking ‘zo licht als Pavlova’? #etonmess #pavlova #culinairegeschiedenis #meringue #dessert
20 uur ago

Omdat het qua recept niet veel voorstelt deel ik de geschiedenis van de klassieke coupe Romanoff. Wie bedacht de coupe Romanoff?
Een dessert met een koninklijke naam, een beroemde Franse chef en een restaurateur die zich een Russische prins waande. De geschiedenis van aardbeien Romanoff is minstens zo smeuïg als het dessert zelf. Maar wie bedacht deze combinatie van aardbeien, room en sinaasappellikeur nu eigenlijk? Dat blijkt minder eenvoudig te achterhalen dan je zou denken. De Franse chef
Auguste Escoffier was een van de invloedrijkste chefs uit de geschiedenis van de Franse keuken. Hij bedacht o.a. de peche melba, de poire belle helene en de tournedos Rossini.
Zijn kookboek Le Guide Culinaire, gepubliceerd in 1903, bevat een recept voor Fraises Romanoff. De bereiding bestaat uit aardbeien die worden gemarineerd in sinaasappelsap en Curaçao en vervolgens worden geserveerd met crème Chantilly, oftewel gezoete slagroom. Of het recept ook zijn uitvinding is wordt echter niet vermeld. De restaurateur die zich een Russische Prins waande
Michael Romanoff, een restaurant eigenaar uit Los Angeles, maakte het dessert populair. Michael beweerde af te stammen van de Russische tsarenfamilie, wat echter niet waar bleek te zijn. Hij zette het dessert onder de naam Strawberries Romanov op de kaart. De beroemde Russische Romanov familie dan?
Uiteraard is onderzocht of er een mogelijke Russische connectie met het dessert is. Zo zouden aardbeien Romanov een favoriet dessert van tsaar Alexander I zouden zijn geweest. Het klassieke recept bevat echter ingrediënten en likeuren die pas later beschikbaar kwamen. Dat maakt deze herkomst op zijn minst twijfelachtig. Aardbeien maceren In de coupe Romanoff ondergaan de aardbeien een proces dat maceren heet. Dit is het toevoegen van suiker en alcohol aan fruit om het in te laten weken. In het recept van Escoffier wordt daarvoor sinaasappellikeur gebruikt. Ik gebruik vanille vodka. Ook voegde ik er voor wat extra ‘crunch’ verkruimelde meringue aan toe. Optioneel kun je ook nog een kwart van de aardbeien pureren en door de slagroom mengen.
#couperomanoff #aardbeien #meringue #culinairegeschiedenis
2 dagen ago

Op mijn blog heb ik meer dan 100 afleveringen geschreven over de geschiedenis van beroemde recepten, producten of merken. Mooie verhalen die ik ook graag hier wil delen. Dus vanaf nu is iedere vrijdag ‘geschiedenisdag’. Met vandaag: de geschiedenis van twee kooktechnieken Au bain-marie Wanneer je iets au-bain-marie klaarmaakt dan plaats je een pan of kom met gerechten boven een waterbad (warm of koud) om daarmee de temperatuur van het gerecht te laten dalen of stijgen. Zo kun je bijvoorbeeld chocolade smelten zonder dat het verbrandt. Of soep laten afkoelen voordat je het in de koelkast zet. Au-bain-marie is een techniek afkomstig uit de alchemie. Alchemie was een oude tak van de natuurfilosofie waarin geleerden materie onderzochten. Het is de voorloper van de moderne scheikunde. Maria van Alexandrië was een Joodse alchemiste uit Egypte rondom de 3e eeuw na Christus. Zij vond het au-bain-marie systeem uit voor chemische processen waarbij een geleidelijke opwarming vereist was. Maria was de eerste Joodse vrouw van wie de ontdekkingen alleen mondeling zijn overgeleverd. De alchemist Arnaldus de Villa Nova schreef over de methode van Maria en introduceerde de uitdrukking au-bain-marie in de 14e eeuw. Een bijzondere dame, aan wie ook de ontdekking van zoutzuur wordt toegeschreven! Wecken Wecken is een methode voor het conserveren van levensmiddelen en wordt ook wel ‘inmaken’ genoemd. Inmaken is al zo oud als de weg naar Rome maar de wecktechniek zoals we die nu kennen is uitgevonden door de Franse bakker en uitvinder Nicolas Apert (1749-1841). Zijn methode van conserveren werd toen echter nog geen wecken genoemd. Dat gebeurde pas toen zijn methode in 1892 werd doorverkocht aan de Duitser Johann Carl Weck. Die in 1900 de onderneming. J. Weck op. Die overigens nog steeds bestaat! Het bedrijf maakte ook de eerste weckflessen met daarop de naam ‘weck’ en de framboos die een van de eerste succesvolle beeldmerken bleek te worden. Johann Weck was vegetariër en en pleitvechter van het alcoholvrij leven. Met zijn producten wou hij de alcoholverslaving, waar een groot deel van de bevolking onder leed, sterk verminderen.
#culinairegeschiedenis #aubainmarie #wecken
1 week ago

Het recept voor deze brown butter salted caramel cookie cups (ik weet het, een mondvol, letterlijk en figuurlijk) zou ik eigenlijk niet met jullie moeten delen. Want verslavend lekker. Hier waren ze in no time op. Koekjesdeeg van bruine boter, gevuld met de heerlijke karamelsaus van @suboro_nl en een snuf fleur de sel. Wat wil een mens nog meer? Voor 20 stuks (mini muffinvorm met 12 stuks, dus in 2 x bakken) 120 gram boter
90 gram bruine suiker
50 gram suiker
1 ei
1 theelepel vanille essence
165 gram bloem
karamelsaus
fleur de sel
boter om in te vetten Verwarm de oven voor op 180 graden. Laat de boter bruin worden in een kleine steelpan op medium vuur. Laat 10 minuten afkoelen. Meng in een kom de boter, bruine suiker, gewone suiker, ei en vanille essence. Roer er de bloem door. Vet een mini muffin vorm in en druk het deeg in de cups (tot ca 2/3). Bak 10-12 minuten in de oven. Druk het midden van de gebakken cup in terwijl deze nog warm is, om zo een holte te vormen. Laat afkoelen. Vul de holtes met karamelsaus en strooi er wat fleur de sel op.
#saltedcaramel #suboro #brownbuttercookies #heelhollandbakt
1 week ago

Op mijn blog heb ik meer dan 100 afleveringen geschreven over de geschiedenis van beroemde recepten, producten of merken. Mooie verhalen die ik ook graag hier wil delen. Dus vanaf nu is iedere vrijdag ‘geschiedenisdag’. Met vandaag: de geschiedenis van twee snacks. Nacho’s
Het is 1943. Net over de Amerikaanse grens bij Piedras Negras (Mexico) woont de Mexicaanse kok Ignacio Anaya. ‘Nacho’ voor zijn vrienden. Piedras Negras wordt in die dagen regelmatig bezocht door grote groepen dames. Het zijn de echtgenotes van Amerikaanse soldaten die gestationeerd zijn in Fort Duncan nabij Eagle Pass, Texas.
Tijdens hun shoptripjes naar Mexico besluit een groep dames te eten bij Ignacio. ‘Nacho’ – die eigenlijk al wilde sluiten – grijpt deze kans op extra omzet en bedenkt snel een nieuwe snack met wat hij nog in de keuken heeft liggen die dag. Hij snijdt tortilla’s in driehoekjes en bakt deze in de oven met geraspte cheddar en jalapeño pepertjes. De dames vinden het heerlijk! Op de vraag hoe dit gerecht heet antwoord hij trots: ‘Nacho’s especiales’. Sandwich 🥪
De sandwich is vernoemd naar de vierde graaf van Sandwich, de Engelse aristocraat John Montagu (1718-1792). Hij was dol op kaarten en gokken. Zo zeer zelfs, dat hij zich vaak de tijd niet gunde om te eten.
John was lid van de zeer exclusieve Londense Beef Steak Club. Leden van de club kwamen regelmatig samen om grote hoeveelheden biefstuk te eten en dezelfde hoeveelheden port te drinken. En natuurlijk om te kaarten. Zo ook een mooie avond in 1762, in de pub ‘Shakespeare’s head’ in Covent Garden. Omdat John zijn spannende kaartspel niet wilde onderbreken maar wel heel erge honger had, bestelde hij zijn gebruikelijke biefstuk ’tussen twee sneden brood’. Wel zo makkelijk.
Andere clubleden die dit zagen vroegen de bediening ook om ‘dat wat Sandwich at’. De sandwich was een feit. Makkelijk om te eten, geen rotzooi en geen vette vingers, wat wil een Britse aristocraat nog meer?
#culinairegeschiedenis #geschiedenis #nachos #sandwich
2 weken ago

Hij is klaar 😀 Ruimschoots op tijd voor kerst 🎄, kan ik er nog lang van genieten. Pakket is van @rokr_official (no spon).
Ben er super blij mee.
#rokr #robotime #christmasfactory #christmas
2 weken ago

Van mijn man kreeg ik deze @rokr_official Dream gift factory. Het is by far het moeilijkste dat ik ooit gemaakt heb, maar wat is het ontzettend gaaf om te doen. Maar serieus: bloed, zweet en tranen. Hier een impressie van de eerste stappen. De blijdschap wanneer alles werkt 🥳 (en dan vergeet je gelijk dat je die lopende band 263x opnieuw hebt moeten installeren 😥). Wordt vervolgd……
#rokr #dreamgiftfactory #christmas #diy #hobby
3 weken ago

Op mijn blog heb ik meer dan 100 afleveringen geschreven over de geschiedenis van beroemde recepten, producten of merken. Mooie verhalen die ik ook graag hier wil delen. Dus vanaf nu is iedere vrijdag ‘geschiedenisdag’. Met vandaag: twee beroemde taarten. Sachertorte De Sachertorte werd al in 1832 bedacht door de Oostenrijker Franz Sacher. Hij kreeg als leerling in de keuken de opdracht een vrouwelijke, droge en compacte taart te maken. Het resultaat, een stevige chocoladetaart met abrikozenvulling en een dikke chocolade glazuurlaag bovenop, bleek een doorslaand succes!
Franz ging werken bij hofleverancier Dehne (later Demel) die de taart nog steeds serveert. Later begon hij ook een eigen zaak. Zijn zoon Eduard opende in 1876 restaurant Sacher. Daar wordt nog steeds Wiener Sacher-Torte gebakken. Volgens origineel – geheim! – recept. Door een ruzie tussen Demel en Sacher over het originele recept besliste een rechter in 1963 dat alleen Sacher de originele taart mocht verkopen. Sindsdien heet de taart van het café Original Sacher-Torte. Alle andere bakkers, en dus ook Demel, mogen hun taart Sachertorte noemen. Een verschil van een klein streepje dus. Het zal de klant een worst, eh taart zijn. Tarte Tatin Deze -omgekeerde – appeltaart is een uitvinding van de Franse zussen Stéphanie en Caroline Tatin. Rond 1880 runden zij een herberg in Lamotte-Beauvron, een dorpje ten zuiden van Parijs. Zij noemden hun taart tarte Solognote (taart uit de Sologne regio). Op een dag maakte één van de zussen ‘per ongeluk’ een foutje. Ze legde eerst de appels in de vorm en toen pas het deeg. Om de fout te herstellen keerde ze de taart na het bakken om op een bord e voilà: la tarte tatin was geboren. Volgens andere bronnen was de ‘omgekeerde appeltaart’ al veel langer een specialiteit van de Sologne regio. En hebben de zussen de taart alleen maar beroemd gemaakt. Zij hebben dan ook de naam van deze taart zelf nooit ‘geclaimd’. Pas toen het beroemde Parijse restaurant Maxim’s het rond 1934 de taart op de kaart zette kreeg het de naam tarte Tatin.
#culinairegeschiedenis #sachertorte #tartetatin #taart
3 weken ago

Op mijn blog heb ik meer dan 100 afleveringen geschreven over de geschiedenis van beroemde recepten, producten of merken. Mooie verhalen die ik ook graag hier wil delen. Dus vanaf nu is iedere vrijdag ‘geschiedenisdag’. Met vandaag: de geschiedenis van twee Italiaanse klassiekers (oh ja en ik weet het is zaterdag, was lekker een dagje naar Bobbejaanland gisteren). Pizza Margherita In de 19e eeuw was de pizza in Italië voedsel voor de armen, en werd eigenlijk alleen op straat gegeten. Daar kwam in 1889 verandering in toen Koning Umberto I en zijn vrouw Margherita van Savoye een bezoek aan Napels brachten. Margherita wilde dat ‘streetfood’ maar wat graag proberen!
Pizzabakker Raffaele Esposito werd ontboden en maakte voor de koning en zijn vrouw drie verschillende pizza’s: één met olijfolie en kaas, één met ansjovis en één met tomaat, mozzarella en basilicum, naar de kleuren van de Italiaanse vlag (rood, wit en groen). Die laatste bleek de favoriet van de koning en werd dan ook Pizza Margherita gedoopt. Je kunt de pizzeria van Raffaele vandaag de dag nog steeds bezoeken! Je vindt Pizzeria Brandi (uit 1760!) aan de Salita Sant’Anna di Palazzo in Napels. De aanbevelingsbrief van het koninklijk paar hangt daar nog steeds aan de muur. Carpaccio We schrijven het jaar 1950, Venetië. Tevens het jaar waar in deze stad een grote overzichtstentoonstelling van de schilder Vittore Carpaccio werd gehouden.
Giuseppe Cipriani is de trotse eigenaar van Harry’s Bar in Venetië, dé place to be in die tijd. Van Charlie Chaplin tot Alfred Hitchcock en Truman Capote, iedereen komt langs voor een drankje of een hapje.
Zo ook Gravin Amalia Nani Mocenigo, een graag geziene gast. Zij lijdt aan bloedarmoede en krijgt van de huisarts de opdracht meer rauw vlees te eten. Cipriani bedenkt daarom voor haar een schotel van rauwe ossenhaas met een dressing van mayonaise, worcestersaus, citroensap, zout en peper. Rood en wit…. Hij vernoemt het gerecht dan ook naar Vittore Carpaccio die in zijn schilderijen altijd diep rood en wit gebruikte.
#culinairegeschiedenis #geschiedenis #carpaccio #pizzamargherita
4 weken ago
